Op een oude kaart uit 1570 is Abele terug te vinden als “Abeele Capelle”.  Er staat nog steeds een heel oude kapel, op Franse grond, sterk bouwvallig en waarschijnlijk niet meer te restaureren.  Uit het kerkarchief blijkt dat Abele als klein gehucht het soms zwaar te verduren kreeg.  Het werd meerdere keren door allerhande soldaten geplunderd, er werden mannen ingehuurd om plunderaars weg te houden, ziektes en natuurrampen bleven het dorp niet gespaard.  Toen Vlaanderen onder Lodewijk XIV verdeeld werd, trok men de grens vlak door de hoofdstraat van het dorp en zo ligt ze er nog bij.

De opstand tegen de Franse wet Combe in 1906 zorgde voor een minirevolutie: de Belgen vreesden voor een grensincident met Frankrijk en wat later viel zelfs daardoor de Franse regering.

De Eerste Wereldoorlog raasde door Europa.  Abele kreeg een Engels vliegveld en veel legerkampementen.  We bleven achter het front liggen en werden al bij al nog gespaard.  De spoorweg tussen Poperinge en Hazebrouck (Fr) die door Abele liep, was strategisch van groot belang voor de bevoorrading van de Ypres Salient.

Na de 2^deWO bloeide het dorp als nooit tevoren.  Het spoorwegtransport bloedde dood, maar door het alsmaar drukker wordende wegtransport werd Abele een belangrijke grensovergang.  De handel en horeca bloeiden.  Tot zo’n 20 jaar geleden de douanepost 3 km verder werd verplaatst, net op de Franse grens in Callicannes, waar zowel de Franse als de Belgische douane tezamen kwamen.  Er werd een nieuwe Frans-Vlaanderenweg in gebruik genomen tussen Abele en Poperinge, het doorgaand verkeer werd zo uit het dorpscentrum geweerd.  Alles werd rustig in het dorp.  Sommige winkels sloten en aan het nieuwe douanecomplex bloeien tegenwoordig opnieuw handel en horeca.

Toeristen en dagjesmensen ontdekken in Abele prachtige landelijke vakantieverblijven, toffe cafeetjes, leuke volksspelen en uitstekende restaurants.  Laten we hopen dat ze binnen kort  ook terecht zullen kunnen in het streekmuseum dat vzw ’t Pensionaat wil uitbouwen.